In een uur kwam Merckx 49 kilometer ver, Ganna bijna 57

Het werelduurrecord is de eenvoudigste vraag in de wielersport: hoe ver kom je in zestig minuten, alleen, op een baan, zonder iemand om achter weg te kruipen? Er is geen tactiek, geen ploeg en geen finish om naartoe te sprinten. Er is alleen de klok.

Merckx noemde het de zwaarste rit van zijn leven

Eddy Merckx reed zijn record in oktober 1972 in Mexico-Stad, op ruim tweeduizend meter hoogte, waar de lucht dun genoeg is om meetbaar te schelen. Hij kwam tot 49,431 kilometer en zei daarna nooit meer zoiets te willen doen. Dat record hield twaalf jaar stand.

Ganna reed in 2022 ruim twaalf kilometer verder dan Egg in 1914, in precies dezelfde tijd.

Toen de UCI de klok terugdraaide

In de jaren negentig ging het snel: liggende stuurhoudingen, schijfwielen, aerodynamische frames. Renners haalden afstanden die vooral iets over hun materiaal zeiden. In 2000greep de UCI in en verbood extreme zithoudingen en geavanceerde frames voor recordpogingen. Alles wat sinds 1984 was gereden werd apart gezet als “beste menselijke prestatie”; het officiële record ging terug naar de fiets van Merckx.

In 2014 werden de regels weer versoepeld. Sindsdien mogen bepaalde aerodynamische verbeteringen wel, en tuimelde het record opnieuw. Filippo Ganna zette het in oktober 2022 in het Zwitserse Grenchen op 56,792 kilometer, op een fiets met 3D-geprinte onderdelen.

En bij de vrouwen

Het vrouwenrecord staat sinds 2025 op naam van de Italiaanse Vittoria Bussi, met 50,455 kilometer, gereden in het Mexicaanse Aguascalientes. Ook daar geldt de hoogtetruc: hoe hoger de baan, hoe minder lucht je opzij hoeft te duwen.